Thursday, June 09, 2005
De eerste echte stapjes in Mexico
Als je veel reist, en vooral met baby's, dan ben je na een tijdje toe aan vakantie. Intensief reizen maakt je moe. Dat gevoel hadden we bij aankomst in Mexico. Australië was druk: we hadden veel gezien op korte tijd en met vier geslapen in een dubbel bed achterin een autowrak.
Nieuw-Zeeland was nog drukker: weinig tijd om dit prachtig land te zien, dus we reden in sneltempo het land rond. Californië was te druk: een dikke week tijd in de VS, dan kan je toch geen minuut stilstaan?! Eens aangekomen op de laatste bestemming, na de meest emotioneel uitputtende vlucht en taxirit van de hele reis, vielen we allen gewoon om in ons donker en stoffig kamertje in Mexico City. Nu moesten we weleven rusten.
Het eerste wat we dan even later deden was een 15-uren busrit. Ooit al eens geprobeerd om 15 op de bus te zitten met 2 baby's die net hebben leren stappen? Avontuur verzekerd. Maar de voorbije twee weken hebben we kunnen bekomen. In een gezellig dorp aan de Mexicaanse Westkust hebben we al het nodige computerwerk eindelijk kunnen doen. Ondertussen oefenden de jongens verder hun stapjes.
Vanaf nu zijn de jongens echt moeilijk in toom te houden: alles wat zich onder de meter hoogte bevindt is niet meer veilig. Zo eet Noë met plezier boodschappenlijsten, Aiden kan een ventilator uit elkaar halen en beiden kruipen ze in alle gaten en onder alle bedden. We houden ons hart al vast voor de volgende hotelkamer. Welke giftige planten zullen ze nu proberen aan te raken? Welke kleine onderdelen zullen ze deze
keer op de grond vinden en opeten?
15 Uren op een bus zitten was geen uitzondering. De afstanden in Mexico zijn zo groot dat dit meermaals zal gebeuren. Morgen rijden we
naar uit de tropische hitte naar San Cristobal om kennis te maken met de Zapatistas en de Maya's.
Gepost op 8 juni, uit Puerto Escondido
Nieuw-Zeeland was nog drukker: weinig tijd om dit prachtig land te zien, dus we reden in sneltempo het land rond. Californië was te druk: een dikke week tijd in de VS, dan kan je toch geen minuut stilstaan?! Eens aangekomen op de laatste bestemming, na de meest emotioneel uitputtende vlucht en taxirit van de hele reis, vielen we allen gewoon om in ons donker en stoffig kamertje in Mexico City. Nu moesten we weleven rusten.
Het eerste wat we dan even later deden was een 15-uren busrit. Ooit al eens geprobeerd om 15 op de bus te zitten met 2 baby's die net hebben leren stappen? Avontuur verzekerd. Maar de voorbije twee weken hebben we kunnen bekomen. In een gezellig dorp aan de Mexicaanse Westkust hebben we al het nodige computerwerk eindelijk kunnen doen. Ondertussen oefenden de jongens verder hun stapjes.
Vanaf nu zijn de jongens echt moeilijk in toom te houden: alles wat zich onder de meter hoogte bevindt is niet meer veilig. Zo eet Noë met plezier boodschappenlijsten, Aiden kan een ventilator uit elkaar halen en beiden kruipen ze in alle gaten en onder alle bedden. We houden ons hart al vast voor de volgende hotelkamer. Welke giftige planten zullen ze nu proberen aan te raken? Welke kleine onderdelen zullen ze deze
keer op de grond vinden en opeten?
15 Uren op een bus zitten was geen uitzondering. De afstanden in Mexico zijn zo groot dat dit meermaals zal gebeuren. Morgen rijden we
naar uit de tropische hitte naar San Cristobal om kennis te maken met de Zapatistas en de Maya's.
Gepost op 8 juni, uit Puerto Escondido
# posted by Patryk @ 4:14 AM 
Comments:
<< Home
Hallo jullie viertjes! Ik ben zelf mama van een tweeling en weet hoeveel 'werk' dat met zich meebrengt! Aurélie en Eline zijn 15 maanden, ongeveer dezelfde leeftijd als Aiden en Noë. Ik kan me dus perfect inbeelden hoe het er bij jullie aan toegaat! 2 mondjes, 2 poepjes, 4 handjes, 4 voetjes, ...! Ik vind het echt fantastisch dat jullie niet alleen een wereldreis maken met 2 kindjes, maar meerbepaald nog wel een tweeling. Ik denk dat sommige mensen niet kunnen inschatten wat dat inhoudt! Een grote pluim voor mama en papa hoor! Wijzelf reizen zo vaak mogelijk met onze mobilhome naar 'dichterbijgelegen' plekjes.. En ik kan je verzekeren, dat zelfs op deze luxueuze reiswijze, je CONTINU bezig bent met de babies... Ik kan me voorstellen hoe dat bij jullie moet zijn. Je moet als koppel ook sterk staan om van deze reis te kunnen genieten. Ik begrijp heel goed dat je van intens reizen aan vakantie toe bent! Maar, ofschoon het 'werk' is dubbel, het plezier is daarentegen, méér dan dubbel. Ik heb me niet kunnen inbeelden op voorhand dat een tweeling zo leuk zou zijn... hoezeer ze aan elkaar gehecht zijn, en hoeveel plezier ze samen beleven.
Ik vind het ook fantastisch dat je als ouders dit hele eerste levensjaartje van begin tot einde meemaakt... want het zijn kleine rondlopende wondertjes .... en dat is zo uniek... dat je als mama en papa al die kleine mijlpaaltjes mee kan beleven, dat is echt onvergetelijk!
Ik zou zeggen, geniet er zoveel mogelijk van ... hier in 't kleine Belgikske is er nog niets veranderd... de stress van deze maatschappij is dagelijks te voelen... Probeer voor die laatste weken er nog extra van te genieten...
Ik ben benieuwd of er ooit een reisverslag onder boekvorm komt... ik zal er dan als de kippen bijzijn... want ofschoon dat je wel op je site kan volgen, ik ben er zeker van dat er zoveel andere toffe ervaringen en praktische info te vertellen valt...
Heel veel succes!
Annelie en Philippe
Aurélie en Eline
Ik vind het ook fantastisch dat je als ouders dit hele eerste levensjaartje van begin tot einde meemaakt... want het zijn kleine rondlopende wondertjes .... en dat is zo uniek... dat je als mama en papa al die kleine mijlpaaltjes mee kan beleven, dat is echt onvergetelijk!
Ik zou zeggen, geniet er zoveel mogelijk van ... hier in 't kleine Belgikske is er nog niets veranderd... de stress van deze maatschappij is dagelijks te voelen... Probeer voor die laatste weken er nog extra van te genieten...
Ik ben benieuwd of er ooit een reisverslag onder boekvorm komt... ik zal er dan als de kippen bijzijn... want ofschoon dat je wel op je site kan volgen, ik ben er zeker van dat er zoveel andere toffe ervaringen en praktische info te vertellen valt...
Heel veel succes!
Annelie en Philippe
Aurélie en Eline
# posted by 
: 8:25 AM
: 8:25 AM
Dank voor je fantastische reactie Annelie!
Je bent op reis inderdaad continu bezig met een tweeling, en naarmate het langer duurt hebben we steeds meer goesting om de grootouders in te schakelen. Binnen enkele dagen zijn we terug in België en het gaat ons goed doen om de jongens niet de hele tijd in de gaten te moeten houden.
Vooral op reis is het echt uitkijken. Elke kamer is anders en overal vinden ze wel iets om af te breken, op te eten of om zich pijn te kunnen doen.
Als alles goed loopt is het wel dubbel genieten. Veel succes en plezier met jullie tweeling!! En tot ziens binnenkort misschien..
Maja, Patryk & 2
Je bent op reis inderdaad continu bezig met een tweeling, en naarmate het langer duurt hebben we steeds meer goesting om de grootouders in te schakelen. Binnen enkele dagen zijn we terug in België en het gaat ons goed doen om de jongens niet de hele tijd in de gaten te moeten houden.
Vooral op reis is het echt uitkijken. Elke kamer is anders en overal vinden ze wel iets om af te breken, op te eten of om zich pijn te kunnen doen.
Als alles goed loopt is het wel dubbel genieten. Veel succes en plezier met jullie tweeling!! En tot ziens binnenkort misschien..
Maja, Patryk & 2
Hier ben ik weer... ik veronderstel dat jullie ondertussen goed en wel zijn thuisgekomen... en plots betrap ik mezelf erop dat ik het zal missen, jullie reisverhalen en de prachtige sfeerbeelden! Gek hé, ofschoon ik er persoonlijk niet bij betrokken ben, heb ik een beetje spijt dat de wereldreis voorbij is...mmm... wat een gek fenomeen... Met de vakantie staan er drukke tijden voor de deur, maar ik ben er zeker van dat het wel zal lukken om elkaar es te ontmoeten... oorspronkelijk ben ik van 's Gravenwezel, maar ik woon nu in Vosselaar bij Turnhout... dus dat is niet echt ver hé! In elk geval veel plezier, drop die kleintjes maar geregeld af bij oma en opa... en geniet eindelijk van de vrije tijd als koppel... ik ben zelf ook es een jaartje weggeweest met een intercultureel programma, en ik moet zeggen, het aanpassingsproces bij de thuiskomst in Belgie was misschien wel minstens zo zwaar als het jaartje in het buitenland... gewoon voorbij laten gaan en ook hier dag per dag leven.... Heel veel groetjes en we houden wel kontakt met elkaar!
Annelie & C°
Annelie & C°
# posted by : 4:13 AM
: 4:13 AM
wooooow ik ben op zoek naar info om met mijn baby van 7 maanden een wereldreis te wonen, dit is het eerste forum op wat ik val, en guess what.... ik heb een jaar in Puerto Escondido gewoond, op la punta in een cabanna :) waar bleef jij? en heb je een email of facebook ? zou leuk zijn om wat te praten en info te krijgen. groetjes Nina
Post a Comment
<< Home
